سرویس اثر
پرونده‌ی دوم: «حکومت عدد»

حکومت عدد

بررسی تقابل ذائقه عمومی و معماران در راستای مجادله‌ی تاریخی دنیس اسکات براون و کنت فرامپتون

آیا آنچه در نگاه اکثریت مردم «معماری خوب» شناسه می‌شود، می‌تواند اساس شکل‌گیری بستر یک جامعه باشد؟ آیا مردم، معماران را به عنوان «انتخاب اصلح» قبول دارند؟ و آیا اساسا این دو گروه با هم گفتگو می‌کنند؟

آنچه در این پرونده می‌خوانید:

ذائقه عمومی- هنر معماری

بررسی تقابل سلیقه عامه مردم در برابر ارزش‌های هنری در معماری

طرح مسئله
برای بررسی این مناقشات در حیطه‌ی معماری و در مقیاس جهانی مقاله‌ی دبورا فاوش پیرامون مجادلات دنیس اسکات براون و کنت فرامپتون حاوی نکات آموزنده‌ایست، چرا که علاوه بر تحلیل و گشودن دیدگاه‌های متعارض این‌دو، به برخی از دیدگاه های نظریه‌پردازان حوزه‌ی فرهنگ عمومی مانند تئودور آدورنو و والتر بنیامین و دیگران نیز اشاره شده است.

زن گفت، مرد گفت

مجادله‌ی دنیس اسکات براون و کنت فرامپتون درباره‌ی ذائقه عمومی

دبورا فاوش، ترجمه‌ی معین اکبرنژاد، سام تعالی
اختلاف نظرهای بنیادین، پیرامون ذات فرهنگ عامه یا فرهنگ مصرفی باعث درگرفتن مباحثه‌ای بسیار مهم بین کنت فرامپتون و دنیس اسکات براون شد. این مباحثه در شماره‌ی دسامبر 1971 نشریه‌ی کاسابلا، که به بررسی نقش شهرهای آمریکا در شکل‌گیری آموزش معماری و شهرسازی پرداخته بود، مطرح شده است.

جادوی کلیشه‌ها

سینا مصداقی
نخستين انديشه‌اي كه پس از خواندن مقاله دبورا فاوش درباره‌ی مباحثه كنت فرامپتون و اسكات براون از ذهنم گذشت، ارتباط سه مورد اصلي اختلاف‌نظر و همچنين پايه‌هاي بحث نظري اين دو و مقايسه‌ی آن با نگاه غالب معماران و در بازه­اي وسيع‌تر، روشنفكران، به سركوفت سليقه‌ی پست توده‌ها و تجليل هنر فاخر بود.

درباره‌ی من بزرگ، من کوچک

یادداشتی بر دوگانه‌ی متن- حاشیه

امیرحسین طاهری
به نظرم اینجا دنیس اسکات براون تا حدودی، تشریح‌کننده‌ی مواضع منِ کوچک و کنت فرامپتون پیش‌برنده‌ی حدود منِ بزرگ است. در لبه‌هائی تاریخی، این تبادل اطلاعاتی و یا جدال بین حاشیه و متن صورت گرفته است، آن‌ها دقیقاً در برهه­‌ائی از تاریخ هستند که یکی در حال تبدیل به دیگری است و …

فرهنگ عامه و نسبت آن با معماری

معماری عوام: اختیار یا سرنوشت

مجتبی مهرعلی
آن‌چه در واقع می‌بینیم حضور توده‌های مردمانی است که خانه‌ی تمدن و متعلقات آن را به تصرف در­آورده‌اند. آیا این حضور امری مطلوب است یا غیرمطلوب؟ پاسخ این سوال هرچه باشد، از این واقعیت گریزی نیست و جامعه‌ی امروز معروض چنین شرایطی است.
1395/10/1 16:14:31